Ik hou ervan om creatieve straffen te geven. Zo heb ik eens in mn dochters kamer de reclame nagedaan waarin de moeder in de supermarkt op de grond gaat liggen krijsen en tieren. Geloof me.. het werkt, want je houdt de kinderen een spiegel voor.. dan bedenken ze dat het er wel heel erg belachelijk uitziet, en beginnen ze spontaan te luisteren. Toen mijn dochter en ik er alleen voor stonden, en ze soms een hele slechte bui had, heb ik ook weleens samen schreeuwsessies gedaan. Dan gingen we om de beurt schreeuwen, of tegelijk.. vervolgens lagen we beiden over de grond te rollen van het lachen, en was zij haar slechte bui kwijt. De afgelopen jaren loop ik zowat te smeken of mijn dochter haar kamer wil opruimen, en dat verrekt ze. Ik heb haar verteld dat ze dan geen zakgeld krijgt omdat ik dat als ‘huur’ in hou, als op de zaterdag haar kamer niet netjes is.. Vervolgens heb ik nu al 2 jaar geen zakgeld meer gegeven, en elke zaterdag heb ik weer ruzie en elke zondag moet ze alsnog dr kamer opruimen. Omdat niks helpt, en ik haar toch fatsoen moet bijbrengen (wat heel lastig is voor een chaoot als ik) moet ze sinds enkele weken ook de afwas doen. Gevolg.. elke dag weer ruzie omdat ze geen zin heeft om af te wassen, en ik krijg er een grote mond bij. Al een paar dagen heb ik het anders aangepakt.. Als zij niet heeft afgewassen, kan ik niet koken, dus eten we pas nadat ze het heeft gedaan. Vandaag weer, maar ik had honger, en ik besloot haar te laten schrikken door een creatieve straf te geven……
Om 16:00 haalde ik haar op van streetdance, en 5 minuten later thuis aangekomen wilde ze weer niet afwassen. Goed, dan eten we later… Om 17:00 had ze nog niet heel de afwas gedaan en ik had me een partij honger!! Ze begon weer te mopperen dat ze er geen zin in had en dat ze het niet leuk vind om te doen, en toen was ik het zat. Ik vertelde haar dat ik samen met haar broertje ging eten, en dat ze niks kreeg, aangezien ik niet langer wilde wachten omdat zij het verrekt om een klusje te doen. Ze dacht dat ik een geintje maakte, maar begon wel heel erg zenuwachtig te worden toen ik mn jas aantrok en inderdaad met haar broertje weg ging. Ik zei dat ik zo terug was, en ze gilde dat ze mee wilde en ook wilde eten. Ik zei: ‘Nee, jij wast niet af, dan kan ik niet koken, dus moet ik ergens anders eten halen. Wij hoeven niet de dupe te zijn van jouw wel of geen zin in een klein klusje!’. Ik fietste weg en ging bij de Antilliaans-Chinees afhaalcentrum eten halen. Ik nam nasi en saté batata en ook nog kroepoek voor €12,50 in totaal. De prijs valt erg mee, want morgen kunnen we er ook nog van eten! Maar goed.. we gingen weer naar huis, en ik zette het eten op tafel. Mijn dochter riep gelijk dat het lekker rook, en ik vertelde dat het niet voor haar was, maar voor haar broertje en mij. Weer een sip gezicht.. totdat ik de borden en bestek op tafel legde…… Want natuurlijk zou ik haar nooit een maaltijd minder geven! haha!! Ze kon meteen weer lachen. Na het eten hoefde ik dan ook maar 1 keer te vragen of ze even wilde afwassen. Mijn creatieve straf heeft weer geholpen! 
