Ik ben al jaren bezig in mijn eeuwige strijd tegen de kilootjes. Toen ik jonger was, woog ik rond de 47 (met een bmi van 20,1), wat met mijn lengte (1,53m) een heel mooi gewicht is, en kon alles eten wat ik wilde, en deed dat dan ook. Ik was/ben een hele grote eter, dus er ging nogal wat mijn mond in! Toen opeens van de een op de andere dag hield het op.. ik kwam heel snel 8 kilo aan. En een jaar later kwam ik weer zoveel kilo aan.. Ik kon wel janken! Daar ging mijn mooie figuur! Ik probeerde er alles aan te doen om af te vallen, en niet altijd op de juiste manier! Ik at gewoon een hele week niet, zodat ik weer 7 kilo kwijt raakte. Heerlijk vond ik het om dan weer complimentjes te krijgen over dat ik er zo goed uit zag. Ik zag zelf ook wel in dat ik fout bezig was, dus op een gegeven moment heb ik, uit bescherming tegen mezelf, mijn moeder verteld hoe ik in mijn vel zat, en elke dag vertelde ik wat ik had gegeten. Dit was een goede stok achter de deur om niet de verkeerde kant uit te slaan. Toen ik op mezelf ging wonen had ik die stok achter de deur niet meer, dus af en toe at ik weer een week niet. Ik leerde mijn ex-man kennen, en ik kreeg mijn dochter.. Nog steeds probeerde ik talloze pogingen om een paar kilo af te vallen.. het lukte wel, maar ik kwam ze ook weer aan. Mijn topgewicht was 65 kilo (met een bmi van 27,8). Ik voelde me helemaal niet lekker in mijn vel, en ik zou toen gaan trouwen, dus ik at weer een week niet. Hoppa, die week zorgde ervoor dat ik mijn trouwjurk paste. Toen ik bevallen was van mijn zoontje had ik heel veel stress omdat ik in mijn zware scheiding zat. Het zorgde ervoor dat ik soms zo misselijk van de stress was, dat ik weer een week niet at. Ik viel weer veel af, en woog 51 kilo door de stress. Vervolgens kreeg ik ook vreetbuien, dus kwam net zo snel weer aan. Binnen de kortste tijd woog ik weer 63 kilo.. Ik paste niks meer, zat veel te huilen, en voelde me vreselijk in mn vel. Ik ben weer de strijd begonnen, maar nu op een andere manier… Ik drink bij elke avondmaaltijd een halve liter water en het liefst nog een paar bekers thee. Mijn buik zit dan namelijk wat voller, zodat ik ook niet zoveel kan eten. Voor het eerst sinds jaren laat ik nu regelmatig mn bord staan omdat ik m niet leeg krijg! Ik eet veel minder vlees, maar veel meer vleesvervangers. Dit is een stuk gezonder! Ook ben ik bruin brood gaan eten. Ik lust dit pas sinds een paar jaar.. en ik maak er dus zeker gebruik van! Ik probeer niet meer te snoepen, al is dat soms heel moeilijk, vooral als ik de kinderen een snoepje geef. Ik probeer mezelf rond 20:00 ‘s avonds bezig te houden, want dat is de tijd dat ik normaal begin te snaaien. Mijn gewicht blijft nou al een paar maanden redelijk stabiel! Laatst had ik de operatie, en ik kon toen van de pijn een paar dagen niks/nauwelijks eten, waardoor ik 4 kilo kwijt ben geraakt. De operatie was in augustus, en sindsdien ben ik niet meer aangekomen! Ik ga dus de goede kant op! Twee maanden op hetzelfde gewicht lijkt niet veel, maar is voor mij heel wat! Ik weeg nu ongeveer 58/59, dat schommelt nog een beetje, maar ja, dat is normaal. Ik ben zo blij, en hoop dat er nog een paar kilootjes af gaan! Ik wil sowieso onder de 57 wegen, want daarmee zou ik een gezond bmi hebben. We strijden verder!!
Ik worstel en kom boven.
Take care!
